رباعی 127 | نی یاد کند یار ز رنج سفرم

نی یاد کند یار ز رنج سفرم
نی نامه نویسد و نه پرسد خبرم

گر دارد ازین هزار باره بترم
هرگز گله دوست به دشمن نبرم