رباعی 188 | حاشا که دلم کم تو گیرد هرگز

حاشا که دلم کم تو گیرد هرگز
یا بر دگری مهر پذیرد هرگز

تا ظن نبری ای به دو لب آب حیات
کین آتش عشق تو بمیرد هرگز