ابوسعید ابوالخیر

رباعی 141 | گاهی چو ملایکم سر بندگیست

گاهی چو ملایکم سر بندگیست

گه چون حیوان به خواب و خور زندگیست

گاهم چو بهایم سر درندگیست

سبحان الله این چه پراکندگیست