ابوسعید ابوالخیر

رباعی 142 | چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست

چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست

زو داد مکن گرت به هر دم ستمیست

مغرور مشو به خود که اصل من و تو

گردی و شراری و نسیمی و نمیست