غزل شمارهٔ ۴۲۵ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

نعمت الله جان به جانان داد و رفت
بر در میخانه مست افتاد و رفت

سید ما بندهٔ خاص خداست
گوییا شد از جهان آزاد و رفت

قرب صد سالی غم هجران کشید
عاقبت از وصل شد دلشاد و رفت

تا نپنداری که او معدوم گشت
یا بداد او عمر خود بر باد و رفت

برقعه ای از جسم و جان بربسته بود
بند برقع را ز رو بگشاد و رفت

در خرابات مغان مست و خراب
سر به پای خم می بنهاد و رفت

چون ندای ارجعی از حق شنود
زنده دل از عشق او جان داد و رفت

کل شیئی هالک الا وجهه
خواند بر دنیای بی بنیاد و رفت

نعمت الله دوستان یادش کنید
تا نگوئی رفت او از یاد و رفت

دیوان فرم نو

{{ errBoot }}

{{ err }}

{{ metaLine }}

موردی نیست.

پرسش‌های پرتکرار

دیوان فرم نو چیست؟

کتابخانهٔ آنلاین شعر فارسی است؛ دیوان مولانا، حافظ، سعدی، فردوسی، عطار، نظامی و صدها شاعر دیگر را می‌خوانید.

دیوان حافظ را از کجا بخوانم؟

از صفحهٔ دیوان حافظ یا غزلیات حافظ متن کامل اشعار را آنلاین بخوانید.

فال حافظ چگونه است؟

در صفحهٔ فال حافظ نیت می‌کنید و یک غزل کامل از غزلیات به‌صورت تصادفی باز می‌شود.

چطور در دیوان جستجو کنم؟

از جعبهٔ جستجوی بالای صفحه می‌توانید شاعر، عنوان، بیت یا شمارهٔ شعر را پیدا کنید.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

دیوان {{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poetSubtitle }}

{{ poet.description }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poemHeading }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}