غزل شمارهٔ ۴۷۱ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

عاشقانی که در جهان باشند
همچو جان در بدن روان باشند

می و جامند همچو آب و حباب
موج و دریا همین همان باشند

خوش کناری گرفته‌اند زَ اغیار
گرچه با یار در میان باشند

از همه پادشه نشان دارند
بی‌نشانی از آن نشان باشند

خلق و حق را به ذوق دریابند
واقف از سر این و آن باشند

نعمت‌الله را به دست آور
تا بدانی که آنچنان باشند