غزل شمارهٔ ۷۴۷ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

دست چپ را یسار می خوانند
کنج را هم یسار می خوانند

عاشقانی که محرم رازند
یار را دوستدار می خوانند

ذاکرانی که ذکر می گویند
روز و شب آن نگار می خوانند

در همه آن یکی همی جویند
گر یکی ور هزار می خوانند

بیست و هشت حرف اگر همی خوانی
عارفان بی شمار می خوانند

هر که بینند و هر چه می خوانند
خدمت آن نگار می خوانند

نعمت الله را چو می یابند
مظهر کردگار می خوانند