ابوسعید ابوالخیر

رباعی 379 | پیوسته مرا ز خالق جسم و عَرَض

پیوسته مرا ز خالق جسم و عَرَض

حقا که همین بود و همینست غرض

کان جسم لطیف را به خلوتگه ناز

فارغ بینم همیشه ز آسیب مرض