ابوسعید ابوالخیر

رباعی 378 | آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش

آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش

چون خود زده‌ام چه نالم از دشمن خویش

کس دشمن من نیست منم دشمن خویش

ای وای من و دست من و دامن خویش