رباعی 78 | یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد

یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد
از ما باشد به سوی مأوا گردد

مستانه به گرد نقطه ‌ای چون پرگار
در دور درآید او و با ما گردد