غزل شمارهٔ ۵۹۸

غزلیات

تا به عشق تو قدم برداشتیم
عقل را سر چون قلم برداشتیم

چون دم ما سخت گیرا شد به عشق
پردهٔ هستی به دم برداشتیم

در جهان جان حقیقت‌بین شدیم
وز جهان تن قدم برداشتیم

چون درآمد عشق و جان را مست کرد
ما به مستی جام جم برداشتیم

بر جمال ساقی جان زان شراب
شادی افزودیم و غم برداشتیم

پس دل خود همچو مستان خراب
از وجود و از عدم برداشتیم

در خرابی همچو عطار از کمال
گنج راحت بی الم برداشتیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}