شعر 1 | الا یا غافل افتاده از راه
الا یا غافل افتاده از راه
بخواهی مرد غافل وار ناگاه
به غفلت میگذاری زندگانی
دریغا گر چنین غافل بمانی
به بوی زندگی عمری دویدی
ولیک از زندگی بویی ندیدی
به حسرتها چو چشمت راه یابد
نگونساری خویش آنگاه یابد
مثال زندهٔ دنیی بماندی
تو بی معنی همه دعوی بماندی
تعبیر شما از این فال
نظر شما برای دیگران و برای بهتر شدن تعبیر خیلی مهم است. چند جمله بنویسید.
هنوز نظری تأیید نشده. اول شما بنویسید.
{{ c.body }}