عطار

شعر 6 | تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست

تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست

فارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست

یک ذرّه به مرگِ خویشتن برگت نیست

پنداشته‌ای که جاودان خواهی زیست