عطار

شعر 40 | هر سبزه و گل که از زمین بیرون رُست

هر سبزه و گل که از زمین بیرون رُست

از خاک یکی سبزه خط گلگون رُست

هر نرگس و لاله کز کُهْ و هامون رُست

از چشم بتی وز جگری پرخون رُست