بخش ۶ - الحكایة و التمثیل

بخش سیزدهم

پادشاهی در رهی میشد پگاه
خاک بیزی میگذشت آنجایگاه

پس زفان بگشاده بود آن خاک بیز
کای خدا بر فرق کردم خاک ریز

گر مرا بایست رفتن سوی کار
تاکنون در کار بودم بی قرار

ور پگه بایست کردن عزم راه
کار را برخاستم اینک پگاه

آنچه بر من بود آوردم بجای
کار اکنون با تو افتاد ای خدای

شاه خوش شد از حدیث خاک بیز
گفت گیر این بدره در غربال ریز

چون پگاهی کار را بشتافتی
آنچه جستی بیشتر زان یافتی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}