رودکی

دیوان رودکی

رودکی سمرقندی

کوتاه دربارهٔ شاعر

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم (حوالی ۸۵۸ – ۹۴۰/۴۱ میلادی - ۲۴۴–۳۲۸/۹ هجری قمری) متخلص به رودکی (فارسی تاجیکی: Рӯдакӣ)، شاعر، خواننده و موسیقی‌دان قرن سوم/چهارم هجری قمری، که به‌عنوان نخستین شاعر برجسته‌ای که به زبان فارسی نو شعر سروده، شناخته می‌شود. او که شاعر دربار سامانیان بود، بنا بر گزارش‌ها بیش از ۱۸۰٬۰۰۰ بیت شعر سروده، اما تنها بخش کوچکی از آثار او به جا مانده است؛ از جمله قسمت‌هایی از نسخهٔ منظومهٔ کلیله و دمنه که مجموعه‌ای از حکایات هندی است.

رودکی در روستای بَنُج (واقع در منطقهٔ کنونی رودک) به دنیا آمد. بخش مهمی از دوران کاری خود را در دربار سامانیان گذراند. اطلاعات زندگی‌نامه‌ای او را به امیر سامانی

زندگی‌نامه کامل

این دیوان در 9 بخش سازمان یافته است.

کتاب‌ها

نمونه اشعار