شمارهٔ ۲۰۷ - مخترع

غزلیات

لب لعلت که گویم جان پاکش
به خنده جان پاکان شد هلاکش

دلم چون غنچه زان شد غرقه در خون
که کردی از جفا هر سوی چاکش

دل ار چه ذوقناک از وصل شد لیک
ز بیم هجر هستم هولناکش

هر آنکس را که سوزد شعله هجر
ز تاب آتش دوزخ چه باکش

برهنه زان نهد بر خاک ره پا
که جان پاکبازان گشته خاکش

چو در باغ مغان عریانم از می
چو آدم ستر سازم برگ تاکش

کشد یک سو جنون یک جانبم عشق
چو فانی مانده‌ام اندر کشاکش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}