اوحدالدین کرمانی

شعر 169 | عشق است که کوه را به پستی آرد

عشق است که کوه را به پستی آرد

وز کعبه به سوی بت پرستی آرد

بی درد هزار داغ بر سینه نهد

بی باده هزار سر به مستی آرد