اوحدالدین کرمانی

شعر 29 | آن خط که از آن ماه دل افروز دمد

آن خط که از آن ماه دل افروز دمد

بر رغم من خستهٔ دلسوز دمد

تا شب دمد از روز مرا آسان است

زان می ترسم که از شبم روز دمد