اوحدالدین کرمانی

شعر 35 | بلبل همه شب به درد دل می نالید

بلبل همه شب به درد دل می نالید

خون دل خود در رخ خود می مالید

می گفت که گل به زیر پا می سپرند

زین پس به چمن مرا بباید نالید