غزل 606 | توحید و موحد و موحد

متن کامل این شعر از شاه نعمت‌الله ولی در غزلیات شاه نعمت‌الله ولی.

توحید و موحد و موحد
این هر سه یکیست نزد اوحد

صد آینه گر یکی ببیند
صد یک بنماید و یکی صد

محدود حدود در ظهور است
آری چو حد است حد و بیحد

آن کس که خدای خویش بشناخت
گویا که خبر ندارد از خود

در دار وجود این و آن هست
در کتم عدم نه نیک و نه بد

مستیم و خراب در خرابات
با ساقی عاشقان مؤبد

بحریست وجود نعمت الله
گاهی در جزر و گاه در مد