متن کامل این شعر از شاهدی در غزلیات شاهدی.
به پیش عارض او عرض آفتاب مکن
که آفتاب از او ذره ایست بی سر و بن
محبت من و دلدار سابق از ازل است
از آن زمان که قلم رفت بر صحیفه کن
به فکر آن دهن اندیشه کرده عقل بسی
نیافت در ره این نکته هیچ جای سخن
شراب کهنه بده ساقیا که هست لطیف
به نوبهار گل تازه و شراب کهن
چو شاهدی ز ره زهد و توبه باز آمد
به رغم مدعیان ساقیا قدح پرکن
{{ metaLine }}
موردی نیست.
کتابخانهٔ آنلاین شعر فارسی است؛ هر شاعر صفحهٔ خودش را دارد و فال حافظ جداست.
از منو یا صفحهٔ فال حافظ یک غزل کامل تصادفی باز میشود.
از فهرست همین صفحه یا جعبهٔ جستجو.
{{ poet.description }}
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ card.plain_text }}
{{ card.tafsir.result }}
{{ card.tafsir.meaning }}
{{ card.tafsir.fal }}
{{ card.tafsir.love }}
{{ card.tafsir.work }}
{{ card.tafsir.advice }}
تعبیر ادبی و سنتی است؛ جای مشورت پزشکی، حقوقی یا مالی نیست.
{{ falShareMsg }}
{{ line }}
{{ isIrajMirza(poem.poet_nickname) ? maskIrajDisplay(poem.plain_text) : poem.plain_text }}
{{ poem.tafsir.result }}
{{ poem.tafsir.meaning }}
{{ poem.tafsir.fal }}
{{ poem.tafsir.love }}
{{ poem.tafsir.work }}
{{ poem.tafsir.advice }}
تعبیر ادبی و سنتی است؛ جای مشورت پزشکی، حقوقی یا مالی نیست.
{{ easyReadI + 1 }} / {{ couplets.length }}
{{ line }}
پایین، چپ یا فاصله: بیت بعد · بالا یا راست: بیت قبل · خروج: بستن
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}